Predstavlja nastavak prošlogodišnjeg Stereovizijinog programa koji se održao u AKC Gnezdo u Kruševcu, uprskos kulminaciji digitalne agresije, i otvorenog homofobičnog i transfobičnog nasilja, od strane građana Kruševca, ispred kulturnog centra u toku trajanja događaja.

Sa željom da se suprotstavi svakoj vrsti nasilja i govora mržnje, program nastaje u momentu kada su susreti, okupljanja, podrška, razgovori, bliskost, ples, potrebniji više nego do sada, i upravo zato program nastoji izričito da sve događaje, koji ga čine, učini prilikama za sve ono što nam kao društvu nedostaje, te ohrabruje prakse zajedništva, razmene i participacije, dok generiše nežnost u zaletu.

Nežnost u zaletu je odgovor na kulminaciju nasilja, straha, neizvesnosti, bola, otuđenosti i izolacije u svakodnevnici.

Nežnost u zaletu je saučesništvo u aktivnoj borbi za osnovna ljudska prava svih nas.

Nežnost u zaletu je u zaletu.

PROGRAM NEŽNOST U ZALETU

10.12. (21h – 23h), Guvernanta drinks and decadence bar

DANCEOKE plesni događaj

Miloš Janjić (Stereovizija) i Ana Dimitrijević (Guvernanta)

14.12. (20h – 22h), Ostavinska galerija

„In the Name of the Father, the Body, and Masculinity” otvoreni razgovor

„Skills for Resurgence” performans

Krsto Gligorjadis

16.12. (19h – 21h), Rainbow Ignite community center

„Kvir branč” večera i razgovor

Marina Balaž & Izi Tasić (Kvir Panč)

20.12. (20h), KC Magacin

„(muš)kost u grlu” plesna predstava

Miloš Janjić + saradnici

22.12. – 25.12. (19h – 22h), Ostavinska galerija

„Zajedničkim snagama” multimedijalna izložba

23.12. (20h-22h)

„Loving/hating me/you is a piece of cake?”

pop up poslastičarnica i poetsko veče kvir i feminističke poezije

Stereovizija i Arkadija arhiv + saradnici

STEREOVIZIJA nastoji da se razvija kroz oblik otvorene platforme koja kroz stalne i privremene kolektive i saradnje, produkuje i reprodukuje umetnost i teoriju sa ciljem (samo)obrazovanja, osnaživanja i osvešćivanja rodnih i klasnih pozicija.

Udruženje Stereovizija je mlada ogranizacija, osnovana 2018. godine pod prvobitnim nazivom Brina. Stereovizija deluje kao akter nezavisne kulturne scene, ali ostvaruje saradnje sa različitim institucijama kulture. U skladu sa jačanjem kapaciteta organizacije postepeno se razvija program sa fokusom na likovne, izvođačke i primenjene umetnosti sa ciljem razvoja publike.

*Tokom svih događaja će se prikupljati dobrovoljne donacije, koje će u znak solidarnosti biti preusmerene studentima i studenkinjama koji trenutno aktivno učestvuju u blokadama fakulteta i univerziteta u Srbiji.

*Ukoliko imate bilo kakve sugestije i predloge za dodatak i saučesništvo u programu, možete pisati na mail milosjanjic@stereovizija.org

*Ukoliko želite da pošaljete sopstvenu poeziju, ili poeziju koju volite za poetsko veče u okviru pop up poslastičarnice, prijavite rad za izložbu “Zajedničkim snagama”, možete popuniti formular na linku, do 16. decembra.

NEŽNOST U ZALETU se realizuje uz podršku Rekonstrucije Ženski Fond i Western Balkan Youth Cultural Fund-a (Ovaj višegodišnji projekat podržava German Federal Foreign Office i sprovodi Regional Youth Cooperation Office (RYCO)), Arkadija Arhiva, Rainbow Ignite-a, KC Magacin, Ostavinske galerije, Guvernanta drinks and decadence.

Članak Nežnost u zaletu – na više lokacija u Beogradu se pojavljuje prvo na Oblakoder.

instagram stranica @belgradepride

Osnovne teme koje je ovo predavanje nastojalo da problematizuje jesu: Razvoj kritičkog pristupa u vizuelnoj umetnosti Jugoslavije i njenih zemalja naslednica od šezdesetih do početka 21. veka i stvaralaštvo umetnika i umetnica koji su se bavili temama važnim za feminizam, kvir teoriju i aktivizam.

Ana Simona Zelenović započinje predavanje pričom o pluralizmu feminističkih teorijskih usmerenja, pa ističe kako je teško definisati i feminističku umetnost. Ona navodi kako se u kritici najčešće ističe namera umetnika ili umetnice. Odnosno, njihova pripadnost feminističkom pokretu i borba u okviru feministučke ideje, upućuju na to da je njihovu umetnost moguće posmatrati kao feminističku. Pored namene, značajne su i teme kojima se bave u svojim radovima, pa su radovi umetnica koje su problematizovale položaj žena najčešće deklarisani kao feministički. Na kraju, značajan je i subjekat – da radovi budu predstavljeni iz perspektive žene.

U svom izlaganju, Ana ističe period od 1945. do 1968. godine. i zastupa tezu kako je nemoguće polemisati o feminističkoj i kvir umetnosti tog doba jer se u vreme komunizma feminizam tumačio kao buržoaska tradicija. Opšta ljudska emancipacija bila je prioritet, pa je postojao utisak ravnopravnosti između muškaraca i žena. Zanimljivo je kako se i u kritici tog doba izdvaja muška i ženska estetika, što ukazuje na prisustvo podela.

Ana ističe kako se od 1968. godine pojavljuju novi tokovi u feminizmu. Odvija se više međunarodnih konferencija, dolazi do upliva liberalnih tokova u feminizmu, pojavljuju se filmovi koji problematizuju temu telesnosti, prevode se knjige. Posebno ističe Konferenciju iz 1978. godine u Studentskom kulturnom centru u Beogradu i Aprilske susrete. Na tim konferencijama pojavljivali su se umetnici i umetnice iz drugih evropskih zemalja i odvijala se svojevrsna razmena ideja.

Od umetnica koje se mogu tumačiti feminističkim, Ana posebno izdvaja Sanju Iveković, koja se prva deklarisala kao feministkinja, Vlastu Delimar, Katalin Ladik i Milicu Tomić. Posebno se ističe i stvaralaštvo Marine Abramović, sa akcentom na performanse koje je izvodila sa Ulajem, a u kojima su problematizovani odnosi između muškarca i žene.

Sanja Iveković, Instrukcije

Devedesete su u umetnosti uvele teme rata, osvete, žene kao oruđa za osvetu i kao majke. Ana posebno ističe performans Marine Abramović – Balkanski barok iz 1997. godine u kome Marina otvara pitanje surovosti rata i položaja zemlje iz koje potiče.

Marina Abramović, Balkanski barok

Od 2000. godine feminističke teme se usmeravaju ka slobodi tela i nasilju nad ženama. Među istaknutim feminističkim performansima iz tog perioda, Ana izdvaja performans Vlaste Delimar – Lady Godiva, iz 2001, kada je obnažena, na konju, prošla ulicama Zagreba.

Iako u naslovu tribine stoji da će se problematizovati i pitanje kvir umetnosti u Jugoslaviji. Ana Simona Zelenković ističe kako se elementi kvir umetnosti tek sporadično pojavljuju u pomenutom periodu, te da se uglavnom svode na pitanje telesnosti. Ova tema medijski postaje nešto zastupljenija tek od 2000. godine, a jasnije postaje uočljiva od 2010. Iako njeno stvaralaštvo ne pripada naslovljenom periodu, Nataša Teofilović navodi se kao autorka koja otvara kvir temu, u okviru teme o prirodi ljudske telesnosti. Kvir umetnost ni danas nije institucionalizovana kod nas, pa je u našoj kulturi to tema o kojoj tek treba da bude reči.

Članak Održana tribina o feminističkoj i kvir umetnosti u SFRJ se pojavljuje prvo na Oblakoder.