KOSTRIKA
Tamo gde sam hodala sada sriče oblike
Konture i obrise
Utinsnute predele
Na šljunčanoj podlozi horizont
I podnožja
Pod stopalima
U trajnoj poluzi pokreta
Kožom o talase, trenje
Tvoji belezi-ideali, otisci šljunka
Po koži trajanje
Zarivene plime u srpaste
Obale u
Osunčane podlive
Samrvene,
Toplim vetrom topla je
Žedna glas, u nadiranju
Sacrvene se, prašine sa obodima stopala
Kao so po prstima i nabori
U dodiru sa porama kamenja
Trnja i inja
Nabrane vode do nabranog znoja
Što cedi se i
Tare sa oboda, raspinje
Duž obale znoji se
U otiscima, stopala
U sitnim udubljenjima
Odronima tela po ivici
Tamo gde se stapa sa obraslima
Jedna žila kroz drugu
Jedna ruka kroz ruku
Druga obavija preko ramena levo krilo
U obale, desno da zaklija pod stenama
Gde se sunce povija
Kaplje sa prstiju
Ožarava pa
Urasta u dublje
U useklinama traje,
Traju i stalni nabori vode, iznova
Odupire se
Po bosom suncu bosog kamenja
Crnih zenica u utrobi vode
U bojama neba i
Crvene gline i žile kamenja koje je
Promašeno
Propušteno kroz šake
U oblutke, u crnice i crvenice, u ždrela i u so.
(Pesma iz rukopisnog ciklusa „Neprestani povratak” 2021)
Tijana Savatić piše i izvodi poeziju, istražujući njen performativni karakter. Od 2020. godine aktivno održava i razvija niz govornih programa Izvođenje poezije na filmu u Studentskom kulturnom centru Beograda. Piše recenzije i tumačenja savremene umetnosti u okviru programa Vizuelna umetnost i mladi u Kulturnom centru Beograda. Rođena je 1994. u Pančevu. „San Severija” (Edicija Najbolja, Udruženje književnika Pančeva, 2022), je njena prva objavljena zbirka poezije.
Ilustracija: Marija Ognjanov
Podstičemo vas da nam, ukoliko i sami pišete poeziju ili prozu, pošaljete svoje radove na našu mejl adresu: [email protected]
0 Comments