MENT festival s ponosom predstavlja raznovrsni završni talas izvođača koji pomeraju granice zvuka, forme i izraza u savremenoj muzici.
MENT postava okuplja umetnike koji zvuk šire izvan žanra i očekivanja. Od radikalnih vokalnih praksi i akustičnih rituala, preko modularnog tehna, underground repa i katarzičnog screamo zvuka, do emotivno nabijenog indie kantautorstva, ovogodišnji program osciluje između intimnosti i snage, tradicije i spekulacije, tela i mašine. Ono što ove projekte povezuje jeste snažan autorski pečat: muzika kao proživljen, fizički čin, duboko ukorenjen u mestu, sećanju i otporu lakim kategorizacijama.
Završno otkrivanje MENT postave okuplja umetnike koji muziku tretiraju kao otvoreno polje. U svom najintimnijem i najradikalnijem obliku, iT / Irena Tomažin postavlja ljudski glas u središte izrazito fizičke prakse u kojoj gest, dah i pokret postaju kompoziciona sredstva. Njen najnoviji album Another Crying Game zalazi u avangardni šlager i eksperimentalni folk, označavajući njeno do sada najliričnije i najpristupačnije izdanje. Slično duboko razumevanje zvuka oblikuje i Europa, multidisciplinarni projekat Moritza Haasa, čiji se emotivno nabijeni ambijent-pop hibridi razvijaju kao precizna, imerzivna okruženja na razmeđi koncerta, instalacije i AV performansa. Iz Pariza dolazi La Valentina sa snažnom, žanrovski fluidnom energijom, krećući se između repa, trapa, salse i eksperimentalnih zvukova na španskom i francuskom jeziku, dok Youniss kanališe post-punk, hip-hop, noise i džez u visceralni lajv nastup oblikovan životom u savremenom gradu.
Mračni romantizam i sirova emocija prožimaju više segmenata postave. Turski duo Ductape spaja post-punk osamdesetih i darkwave sa dvojezičnim tekstovima i neumoljivim scenskim intenzitetom, dok slovenački reper Neeko plovi kroz mutne bitove i hipnotičku interpretaciju, balansirajući kontrolu i haos uz ogoljenu iskrenost. Iz Holandije dolazi Parker Fans, koji u miks unosi razigrani maksimalizam, pretvarajući semplove bubnjeva, sintisajzere i bas linije u neodoljivo zarazan, plesni pop sa pomerenim smislom za humor. Na širem, kompozicionom planu, poljska pijanistkinja i kompozitorka Hania Derej briše granice između džeza, kamerne i elektronske muzike, stvarajući filmske, istraživačke forme, dok SUFERI preosmišljavaju poljske folklorne tradicije filtrirajući ritmove oberka kroz savremeni džez i elektronske senzibilitete.
Klupska kultura, nasleđe sound systema i duboko slušanje podjednako su prisutni. DJ-ka i vokalistkinja Hermeneia iz Varšave slobodno se kreće između dancehalla, duba, halftime i illbient tekstura, gradeći hibridne setove ukorenjene u underground kulturi, dok Olgica, rođena u Srbiji a sa bazom u Austriji, gradi dugotrajne, putujuće DJ setove oblikovane strpljenjem, intuicijom i godinama rada u zajednici. Na elektronskom frontu, SWAI istražuju sirove forme modularnog tehna koje osciluju između otvorenih atmosfera i pritiska plesnog podijuma, dok Kathron donosi lajv modularni performans vođen ritmom, intenzitetom i emotivnom dubinom.
Folk tradicije dobijaju mitsku, poetsku dimenziju kroz Niku Prusnik i bratju Poljanec, čije polifone pesme i akustični aranžmani uvlače slušaoce u arhetipske pejzaže prirode i rituala. Meditativne zvučne sfere definišu i Januša Aleša Luznara, koji spaja ručno rađene akustične instrumente iz celog sveta sa savremenim elektronskim dizajnom, stvarajući imerzivna ambijentalna putovanja.
DIY i gitarističku oštricu postave nose Falesia, screamo kvintet iz Trsta koji isporučuje sirovi, emotivno nabijen hardcore ukorenjen u italijanskoj i slovenačkoj underground tradiciji, kao i zagrebački kaleido, čiji debitantski album prelazi put od krhkih, džeziranih pasaža do eksplozivnih zidova zvuka. Narativna toplina i suptilna intimnost stižu kroz bugarski bend Mono and the Stereos, koji spaja indie, folk i country u pesnički fokusirano pripovedanje. Na razmeđi hyperpopa i ambijentalnog cloud rapa, Klara Wodehn kombinuje sanjivu bedroom produkciju sa lirskim promišljanjima prirode i društva. Na kraju, Pinheiro zatvara krug spajajući film, foley i akuzmatičku kompoziciju u lajv zvučnu fikciju kroz performans ASYNCH – imerzivno iskustvo filma koji postoji samo u zvuku.
0 Comments